کد خبر: ۱۵۶۳۰
تاریخ انتشار: ۳۰ فروردين ۱۳۹۳ - ۰۸:۰۰
فاطمه ی زهرا (س) سرور زنان عالم در همه ی ادوار تاريخ است؛ اين الگوست.
وارث: ما خواسته ايم حضرت زهرا(س) را  به عنوان الگو ميان خودمان مطرح كنيم. يك زن جوان، يك دختر جوان، كه زندگی اش، زندگی معمولی؛ لباسش، لباس فقرا؛ كارش در خانه جمع و جور كردن بچه ها و مديريت خانه و كدبانويی اين خانه ی كوچك و دستاس كردن است و آن كوه معرفت و دريای عظيم علم و دانش در وجود اوست.
قرآن چهار زن را اسم آورده كه اين چهار زن الگويند؛ دو الگوی نيكان عالم، دو الگوی بدان عالم. «ضرب الله مثلاً للّذين كفروا امرأة نوح و امرأة لوط»؛ زن نوح و زن لوط. «كانتا تحت عبدين من عبادنا صالحين فخانتاهما»؛ اين دو نمونه ی زنانه برای مردمان كافر در طول تاريخ هستند. وقتی خدای متعال در قرآن می خواهد كفار - نمونه ی وجود كفرآميز و كفران كننده ی نعمت خدا - را معرفی كند، به جای فرعون و نمرود و افراد ديگر، دو زن را مثال می زند؛ زن نوح و زن لوط، كه درهای رحمت الهی به روی اينها باز و همه ی امكانات برای عروج و رفعت اينها آماده بود و دو پيغمبر، آن هم پيغمبری مثل نوح و لوط، شوهران اينها بودند كه در خانه ی آنها زندگی می كردند و حجت بر آنها تمام بود؛ اما اين دو زن قدر اين نعمت ها را ندانستند و «فخانتاهما»؛ به شوهرهايشان خيانت كردند. اين خيانت، لزوماً خيانت جنسی نيست؛ خيانتِ اعتقادی است؛ خيانتِ مسلكی است؛ راه را كج كردند. شوهرها با اين كه پيغمبر بودند و مقام عالی داشتند، به درد اين زنها نخوردند؛ «فلم يغنيا عنهما من الله شيئا». خدای متعال رودربايستی و رفاقت و خويشاوندی با كسی ندارد. اگر كسی را مورد محبت و لطف و رحمت قرار می دهد، با حساب و كتاب است؛ با تعاريف نيست؛ خدا قوم و خويش كسی نيست. اينها هم با اين كه شوهرهايشان پيغمبر بودند، اين شوهرهای پيغمبر نتوانستند اين دو زن را از شر غضب الهی نجات بدهند؛ اينها شدند نمونه ی كافران همه ی تاريخ.
در نقطه ی مقابل، باز خدای متعال دو زن را به عنوان نمونه ی مؤمنان ذكر می كند: «و ضرب الله مثل للّذين امنوا امرأة فرعون اذ قالت ربّ ابن لی عندك بيتا فی الجنّة و نجّنی من فرعون و عمله»؛ يكی زن فرعون و ديگری، حضرت مريم: «و مريم ابنت عمران». آن زن اول، قصر فرعونی او را مجذوب نكرد؛ زن پرورش يافته در بساط فرعونی، كسی كه زن فرعون است و لابد پدر و مادر و خاندانش هم از همين طواغيت بودند، در نهايت راحت و نعمت و رفاه و عزت ظاهری بود و زندگی می كرد؛ اما ايمان موسی دل او را برد و تصرف كرد؛ به موسی ايمان آورد. وقتی ايمان آورد و راه را شناخت، همه ی آن راحت و رفاه را كنار گذاشت و ديگر آن قصر باعظمت در مقابل او جاذبه يی نداشت؛ گفت: «ربّ ابن لی عندك بيتا فی الجنّة»؛ من خانه ی بهشتی را ترجيح می دهم؛ زندگی دنيا ارزشی ندارد. حضرت مريم هم: «و مريم ابنت عمران الّتی احصنت فرجها فنفخنا فيها من روحنا»؛ دامن خود را پاك و پاكيزه نگهداشت؛ اينها ارزشهای انسانی است.
فاطمه ی زهرا (سلام الله عليها) همه ی اين فضايل را با هم داراست. چون «و اصطفاك علی نساء العالمين» درباره ی مريم در قرآن هست و سيده ی نساء عالمين، در روايت هم دارد كه او سرور زنان عالم در زمان خودش بود، ولی فاطمه ی زهرا سرور زنان عالم در همه ی ادوار تاريخ است؛ اين الگوست. برادران عزيز! ما امروز به اين الگو احتياج داريم.
بیانات در دیدار جمعی از مداحان 83/05/17
/الف121
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدید ها