به‌روز شده در: ۰۱ تير ۱۳۹۷ - ۱۰:۰۰
کد خبر: ۹۸۵۰۹
تاریخ انتشار: ۰۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۱۴:۱۴
حجت الاسلام پناهیان؛
عارف ترین انسان ها به خدا حضرت عباس علیه السلام است، ایشان مظهر ادب هستند. مخلص ترین بنده خدا، بعد از اولیای خدا و مخلص ترین شهید کربلا هم حضرت عباس علیه اسلام است.

وارث: مــراسـم جـشـن مـيـلاد حضرت عباس علیه السلام با سخنرانی حجت الاسلام پناهیان، مناجات خوانی حاج مهدی سماواتی  و مداحی حــاج سید مهدی میرداماد در حسینیه آیت الله حق شناس(ره) برگزار شد. 

در ادامه خبر متن سخنرانی حجت الاسلام علیرضا پناهیان  را بخوانید:

شهدا به حال حضرت عباس علیه السلام غبطه می خورند
عشق و اخلاص چه فرقی با هم دارد؟

در جهان بشریت لذت بخش ترین مفهوم، عامل شیرینی همه زندگی ها، مفهوم عشق است. انسان از عشق خسته نمی شود، اگر خسته شود چیز دیگری در این جهان نیست. این عشق را جز در دین جای دیگری نمی تواندی پیدا کنید.

حرف های منطقی در عالم زیاد است و جاذبه چندانی هم ندارد، اما عشق جذابیت دارد. اینکه می گوییم دین خدا مطابق با فطرت آدمی است، یکی ازمصادیقش همین است، مهمترین مفهومی که در دین وجود دارد با باعث شیرینی دین می شود اخلاص است. در زندگی هم مهمترین مفهومی که باعث زندگی بشر می شود عشق است.

عشق و اخلاص چه فرقی با هم دارد؟

اخلاص یعنی فقط یک نفر را دوست داشته باشی، و همه چیزرا برای او بخواهی، عاشق هم همین تفسیر را دارد. در رابطه با عشق هر کسی اشتباهی کند، عشق خراب نمیشود. می گویند، عشق اینگونه نیست، تو اشتباه کردی.

اما در رابطه با دین اینطور نیست، اگر یک دین دار اشتباهی کند، مردم می گویند: این هم از دین دارها!!

هیچ تفاوتی بین مفهوم عشق و اخلاص وجود ندارد. اخلاص آیة دین است، اخلاص نهایت معنویت است.

اخلاص شریف ترین غایت و نقطه ای است که انسان می تواند به آن برسد و به واسطه آن مراتب مومنین مشخص می شود.

عباس(ع) مخلص ترین شهید کربلا 

حال رابطه این بحث با حضرت عباس علیه السلام چیست؟ بنده هر زمان که بخواهم از عباس علیه السلام صحبت کنم به یاد سه مفهوم می افتم. اول ادب، دوم اخلاص و سوم معرفت.

عارف ترین انسان ها به خدا حضرت عباس علیه السلام است، ایشان مظهر ادب هستند. مخلص ترین بنده خدا، بعد از اولیای خدا و مخلص ترین شهید کربلا هم حضرت عباس علیه اسلام است.

دلیلش این است که امام زین العابدین علیه السلام فرمودند: عموی ما اباالفضل العباس علیه السلام مقامی نزد خداوند دارد که شهدا به حال ایشان غبطه می خورند. چه بسا منظور در این کلام شهدای کربلا باشد. درجه و مقام با شدت اخلاص مشخص می شود، یعنی اخلاصشان بیشتر است.

خداوند می فرماید: اخلاص سری از اسرار من است، من این را در قلب بندگانی قرار می دهم که دوستشان دارم. یعنی عمق اخلاص را کسی نمی تواند درک کند.

روز قیامت پرونده بعضی از بندگان را می آورند که بعضی صفحات آن سفید است. ملائکه می گویند: خدایا، اگر گناهی کرده و بخشیده شده، یا حتی کاری نکرده است در هر صورت باید گزارشی ثبت شود. این چیست؟

خداوند به فرشتگان می فرماید: این بنده من انقدر دوست داشت کارش را فقط به خاطر من انجام دهد، دوست نداشت ملائکه ای که بالای شانه هایش مستقر هستند، ببینند. من هم چشم آن ملائکه را بسته نگه داشتم و نگذاشتم ببینند که یادداشت کنند، لذا صفحه خالی است. در دنیا نگذاشتم فرشته ها ببینند، اینجا هم نمی گذارم، این ها کارشان با خود من است.

با اخلاص انسان به نقطه رهایی می رسد، از بدی ها، از ابلیس، از قوانین حاکم بر دنیا. مقررات روز قیامت درباره این ها پیاده نمی شود، مقررات دنیا پیاده شود؟ این ها بندگان خاص خدا هستند.

از انجام دادن یک عمل سخت تر اخلاص برای انجام آن عمل و ابقا بر اخلاص آن عمل است. اگر دو رکعت نماز، یا یک حسنه مخلصانه از تو پذیرفته شود بهشت بر تو واجب می شود.

شدت اخلاص همان عشق است. مساوی با عشق است به مفهوم شدید ترین محبت. یعنی فقط یک نفر را دوست داشته باشی و همه کار ها را به خاطر او انجام دهی.

خالص کردن نیت از فساد، از مجاهدت طولانی، برای عمل کنندگان سخت تر است. اخلاص یعنی حتی ذره ای خودت را نبینی، فقط معشوق ار ببینی. سخت ترین مرحله اخلاص، اخلاص بعد از عمل است.

خدا به آینده آدم ها نگاه می کندو برایشان ارزش گذاری می کند و قضاوت می کند. درباره آینده تان با خداوند صحبت کنید. در اول دعای ندبه فلسفه انتخاب اولیا و اوسیای الهی بیان شده است. چرا خداوند امیر المومنین علیه السلام را نتخاب کرد؟ مگر نمی گویید این ها از قبل انتخاب شده بودند؟ این ها باید بیاییند و چند سال زندگی کنند تا بعد خدا انتخاب کند. اما شما می گویید امام معصوم از قبل امام معصوم است.

در ابتدای دعای ندبه به این سوال پاسخ داده شده. خداوند قبل از اینکه انسان را بر زمین بفرستد از او می پرسد، قول می دهی در زمین پرهیزکار شوی و گناه کار نشوی؟

آن هایی که بهترین قول را به تو می دهند و تو نگاه می کنی، اینها قبول کردند و تو میدانی این وفا می کند. خداوند آینده را نگاه می کند و انتخاب میکند.

حضرت عباس علیه السلام میدانست باب الحوائج می شود؟ بله میدانست. اولیاء خدا خود آگاهی دارند.

خب اگر میدانست، کسی که اینهمه منافع را ببند و خوب باشد، مقایر با اخلاص نیست؟

نکته همین جا است. می داند این منافع را دارد ولی یک لحظه هم به آن نگاه نمی کند، به محبوب و معبودش نگاه میکند.


شهدا به حال حضرت عباس علیه السلام غبطه می خورند
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
پربازدید ها