به‌روز شده در: ۲۹ خرداد ۱۳۹۷ - ۰۳:۰۰
کد خبر: ۹۹۵۷۷
تاریخ انتشار: ۱۲ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۱:۳۸
حجت الاسلام صراف؛
سید الشهدا علیه السلام فرمودند: هر کسی در عالم دنیا، حسن من را احترام کند من این دنیا به احترامش تمام قد می ایستم.

وارث: جشن ولادت امام حسن علیه السلام با سخنرانی حجت الاسلام صراف و مداحی حاج سید مجید بنی فاطمه و حاج ابوالفضل بختیاری در هیئت ریحاته الحسین (س) برگزار شد.

در ادامه خبر متن سخنرانی حجت الاسلام صراف را میخوانید:

امام حسنی تر از سید الشهدا (ع) در عالم نیست

زیارت جامع کبیره

یکی از مهمترین آثاری که نسبت به درک ما نسبت به اهل بیت علیهم السلام از ناحیه امام معصوم علیه السلام به ما رسیده است، زیارت جامعه کبیره است.

زیارت جامعه کبیری ای که به کلام امام هادی علیه السلام به ما رسیده است، بنا به تعبیر بزرگان، یک دوره امام شناسی است. انس با این زیارت، قدم به قدم انسان را در وادی محرمیت نسبت به اسرار امامت و ولایت این بزرگواران زیاد می کند.

یکی از بزرگان شیعه، شخصی است به نام شیخ محمد تقی نجفی اصفهانی، که به آقا نجفی معروف است، ایشان تعریف می کردند، در سفری که به زیارت امام رضا علیه السلام رفتم، کنار ضریح ایشان با زیارت جامعه کبیره آن بزرگوار را زیارت کردم. در میان خواندن این زیارت پرده ها کنار رفت و وجود مقدس علی بن موسی الرضا علیه السلام را دیدم، حضرت نگاهی به من کرد و گفت: آقا شیخ محمد تقی، احسنت؛ بعد سه مرتبه فرمودند: « و نعم الزیارة» احسنت بر تو که با این خوش سلیقگی فهمیدی یک زائر در مقام زیارت امام معصوم با چه الفاظی باید این ارتباط را برقرار کند. عجب زیارت نامه ای است.

در انتها حضرت از ایشان می خواهد شرحی بر زیارت نامه جامعه کبیره بنویسد که کتاب حقایق الاسرار ثمره آن امر و توصیه ای ست که امام رضا علیه السلام به آقا نجفی داده است.

بر اساس این کتاب، زیارت جامعه کبیره یک جلوه عام و یک جلوه خاص دارد. در جلوه خاص هر بخش از این زیارت مخصوص به یکی از ائمه اطهار علیه السلام است.

کریم، جلوه خاص امام حسن مجتبی(ع)

جلوه خاص امام حسن مجتبی علیه السلام در این زیارت این بخش است: « عادتكم الاحسان و سجیّتكم الكرم» اگر قسمت اول عبارت « عادتكم الاحسان » نبود فضیلتی نبود، خداوند اراده کرده که تمام ائمه کریم باشند. هر عادتی اگر تکرار شود، در ذهن ملکه می شود. ملکه تکرار شود شاکله می شود، شاکله در اثر تکرار تبدیل به سجیه می شود.

اگر عملی درون شخصی تبدیل به سجیه شد دیگر اراده در انجام آن عمل دخیل نیست، انسان بدون اراده و فکر آن کار را انجام می دهد.

امام مجتبی علیه السلام " سجیّتكم الكرم" است. یعنی اراده نمی کردند کرمشان را جلوه کنند، لذا به همین دلیل سه مرتبه تمام زندگی خود را بخشید. عادتکم الاحسان نشان می دهد، فقط خدا این را در وجودشان قرار نداده است. (خودش جوشیده) یعنی مرحله اول تکرار عمل باعث می شود که آن عمل عادت بشود، ایشان انقدر احسان کردند که عادتشان شد و این عادت حضرت را به سجیه کشاند.

امام حسنی تر از سیدالشهدا نیست

در روایتی آمده است، روزی سلمان در مسجد النبی بود که صدای سائلی را شنید که داد می زد، من نیازمندم. سلمان نزد او رفت و گفت: تا صبح قیامت هم فریاد بزنی چیزی به تو نمی رسد. اگر می خواهی به همه چیز برسی به کوچه بنی هاشم، بیت الزهرا(س) برو. هر کسی به هر جایی رسید از اینجا رسید.

سائل به خانه رفت. سیدالشهدا علیه السلام پشت در امد. سائل گفت که من نیازمندم، هیچ چیزی ندارم، به نان شب هم محتاجم گفته اند که در این خانه بیایم دارا می شود.

حضرت رفتند و هر آنچه در خانه بود درون کیسه ای ریختند و از میان در به او دادند. سائل به جای کیسه مچ دست آقا را گرفت و گفت: این خیلی زیاد است آقا!

حضرت فرمودند: ما فرزندان امیر المومنین علیه السلام یا چیزی را نمی دهیم، یا هر چه داریم می دهیم.

سائل گفت: حیف این صاحب دست نیست که خودش را نشان ندهد؟ حضرت فرمودند: ما اهل بیت علیه السلام، برای کمک رخ به رخ ظاهر نمی شویم شاید خجالت زده شوید.

گفت: اگر خود سائل بخواهد چه آقا؟!

حضرت فرمودند: این چیز دیگری است. در را باز کردند و آمدند. سائل دست امام حسین علیه السلام را گرفت و گفت: حیف نیست روزی این دست به زیر خاک برود؟

حضرت دستشان را کشیدند و گفتند: چرا تعجب کردی؟ هر چه را که اینجا دیدی کرامت دیدی. تو کریم ندیدی. اگر میخواهی کریم ببینی در خانه حسن علیه السلام را بزن. خداوند اراده کرده جلوه کرامت در عالم هستی به دستان برادرم حسن علیه السلام تلوؤ کند .

امام حسنی تر از سید الشهدا علیه السلام در عالم نیست. سید مهدی قزوینی می گوید: شب جمعه ای به حرم سیدالشهدا علیه السلام رفتم، پرده ها کنار رفت دیدم سید الشهدا علیه السلام گوشه ایوان نشسته اند. صدایم زدند. نزد ایشان رفتم و چند قدمی ایشان ایستادم.

آقا فرمودند: بنشین.

گفتم: می ترسم ادب نشستن در حریم شما را نداشته باشم و کافر شوم.

حضرت فرمودند: اگر ما بگوییم نمی نشینی؟ بنشین!

نشستم و در حال صحبت با آقا بودم که متوجه شدم حضرت مدام بلند می شوند و تمام قد می ایستند و دوباره می نشینند و دعایی می کنند.

از حضرت سوال کردم: دلیل این نشست و بر خاست شما چیست؟

سید الشهدا علیه السلام فرمودند: هر کسی در عالم دنیا، حسن من را احترام کند من این دنیا به احترامش تمام قد می ایستم و برای عاقبت به خیری اش دعا میکنم. من الان برای کسانی بلند شدم که به حرم من آمدند اما حسن من را یاد کردند.

امام حسنی تر از سید الشهدا (ع) در عالم نیست
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
پربازدید ها