به‌روز شده در: ۲۴ مرداد ۱۳۹۷ - ۰۹:۰۰
کد خبر: ۹۹۵۸۵
تاریخ انتشار: ۱۲ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۶:۳۱
آیت الله میرباقری؛
این حزن باب واردات دنیا را به قلب انسان می بندد. خداوند خیلی وقت ها انسان را با حزن تربیت می کند.

وارث: مراسم شب هفدهم ماه رمضان با سخنرانی آیت الله میرباقری و مناجات خوانی حاج مهدی سماواتی در حسینیه آیت الله حق شناس برگزار شد.
در ادامه خبر متن سخنرانی  آیت الله میرباقری را میخوانید:

این چه حزنی است که مومن دارد؟

خصوصیات اهل ذکر چیست؟

در خطبه 222 نهج البلاغه وقتی امیرالمومنین علیه السلام آیه ای از سوره نور را تلاوت کردند: « فِی بُیُوت اَذِنَ اللهُ اَنْ تُرْفَعَ وَ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ یُسَبِّحُ لَهُ فِیهَا بِالْغُدُوِّ وَ الاْصَالِ * رِجَالٌ لاَ تُلْهِیهِمْ تِجَارَهٌ وَ لاَ بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللهِ وَ اِقَامِ الصَّلاَهِ وَ اِیتَاءِ الزَّکَاهِ یَخَافُونَ یَوْماً تَتَقَلَّبُ فِیهِ الْقُلُوبُ وَ الاْبْصَارُ» شخصیت های رجالی در این خانه هایی که نور الهی در آن نازل شده حضور دارند که صبح و شام خداوند متعال را تسبیح می گویند و در یک مقامی قرار گرفته اند که هیچ تجارتی آن ها را از یاد خدا غافل نمی کند.

حضرت احوال این ها را ایچنین توضیح می دهد: اینها کسانی هستند که خداوند با نور ذکر قلوبشان را نورانی کرده و دل های آنها را صیقل داده است. چشم های دل بینا و گوش های دل شنوا شده و به درجه ای رسیده اند که خداوند در فکرشان با آن ها صحبت و نجوا می کند. وقتی به این نقطه رسیدند، چراغ هایی را روشن می کنند که با آن چراغ گوش و قلب و دل دیگران را هم نورانی می کنند. هم خودشان نورانی شدند و هم برای دیگران ایجاد کردند.

خصوصیات دیگر اهل ذکر این است که از همه دنیا ذکر را انتخاب کردند و اگر دار دنیا، تجارت باشد در مقابل عالم ذکر ان ها عالم ذکر را به جای دنیا انتخاب کرده اند و نتیجه ان هم این است که به جایی رسیده اند که پرده های غیب از جلو چشمشان کنار رفته و اهل برزخ، قیامت و وعده های الهی را میبینند و این پرده ها را برای دیگران هم کنار می زنند.

مشاهده عالم غیب فقط با نور امام ممکن است و اهل ذکر کسانی هستند که به امام رسیدند، لذا اگر کسی وارد این خانه های نور شد قیامت خودش را هم می بیند. این حالتی است که انسان در دنیا باید به آن برسد و راه آن رسیدن به نور امام است.

حضرت در ادامه فرمودند: اهل ذکر مجالس محاسبه و مراقبه دارند. و طوری محاسبه می کنند که چیزی از اهعمال از قلم نیفتد، خودشان را با امر و نهی الهی محک می زنند.

مومن باید اهل محاسبه باشد که عیب های او تا آخر نماند و برطرف شود. کسی که اهل محاسبه است هر روزش از روز قبل بهتر است. هر روز رشد می کنند.

این محاسبه نیاز به ترازوی دقیق دارد. با ترازوی نفس، وزن نکنیم. خداوند در عقل ما میزانی را قرار داده است، مومن آن کسی است که این ترازوی میزان را حفظ کند.

انسان هایی که درمورد خودشان اهل حسابرسی دقیق هستند می توانند چراغ راه دیگران باشند. جوری با خداوند معامله می کنند که ملائکه آن ها را احاطه می کنند. خداوند مشرف به آن ها است و از آن ها راضی است و خداوند از تلاش آن ها راضی است.

با دعایی به درگاه خدا نسیم مغفرت الهی را احساس می کنند. دائما در گرو فقرشان هستند، فقر خودش را می بیند، فقیر به فضل خدا است و هیچ وقت از احساس فقر و نیاز به تعلق الهی آزاد نمی شود. مومن باید اینگونه باشد. در هیچ حالی احساس غنا نکند.

یکی از اوصاف اولیا خدا که به طور مکرر از حضرت نقل شده این است که قلب هایشان محزون است و قلب که محزون باشد، شر آن به کسی نمی رسد. در روایات دیگری آمده است که اهل ذکر لباس خوف و حزن به تن کردند .

این چه حزنی است که مومن دارد؟

حتما این حزن، غصه دنیا نیست. از اینکه دتیا به او روی بیاورد خوشحال نمی شود، هر چه از دنیا از او فوت شود غصه نمی خورد. حزن دنیایی که از بین برود، جای حزن دیگر در دل باز می شود. این حزن فرق می کند.

اسراری که از عالم غیب بر زوایای وجود آن ها نازل می شود قلوب آن ها را محزون می کند. چون مدت های طولانی تحت پوشش کبریای الهی بودند محزون شدند. اگر مقام کبریای الهی بر قلب انسان حضور پیدا کند، اثرش حزن دائمی است.

این حزن باب واردات دنیا را به قلب انسان می بندد. خداوند خیلی وقت ها انسان را با حزن تربیت می کند. این حزنی که باطن آن بسط است. راه عوامل غیبیه را به روی انسان باز میکند.

حزن اقسامی دارد؛ حزن بر دنیا بد است. ولی حزن هایی هست که اولیا خدا باید آن ها را تجربه کنند. اهل ذکر ، آنها یی که به امامشان رسیدند، با امامشان در دنیا سیر می کنند، حزن دارند اما این حزن و غصه دنیوی نیست.

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
پربازدید ها