برکات بعثت در کلام امیرالمؤمنین(ع)

کد خبر: 78082
در بخشی از کلام امیرالمؤمنین(ع) آمده است: قرن‌ها گذشت و روزگاران سپری شد تا این که خداوند سبحان محمد رسول‌الله(ص) را برای وفای به عهد خود و کامل کردن نبوتش برانگیخت و مبعوث کرد.
وارثبعثت رسول گرامی اسلام(ص) به قدری پربرکت بود که خداوند اولین آیات قرآن را در هنگام بعثت نازل کرد آیاتی که چراغ راه امت اسلام است و تمسک به آن منشأ بزرگ‌ترین تحولات بشری بوده است.
بعثت رسول گرامی اسلام(ص) بشریت را با بهترین آموزه‌ها و ارزش‌های الهی آشنا کرد.
برکات مبعث رسول گرامی اسلام(ص) در کلام امیرالمؤمنین(ع)
«پیامبر را در زمانی فرستاد که رشته رسالت منقطع و خواب غفلت ملت‌ها طولانی و فتنه‌ها جدی و امور حیات از هم گسیخته و آتش جنگ‎‌ها شعله‌ور بود و دنیا با ظهور چهره فریبنده درحال خودنمایی، برگ‌های درخت زندگی زرد، نومیدی از بارور شدن شجره حیات بردل‌ها چیره و آب زندگی فروکش کرده بود و هنگامی که نشانه‌های هدایت کهنه، علائم گمراهی نمایان بود».
آنچه پیامبر(ص) به شما شنواند من همان کار کردم
ای بندگان خدا پند بگیرید و به یاد آرید عقاید و آرایی را که پدران و برادرنتان در گرو آنند و براساس آن‌ها مورد محاسبه حق قرار گرفته‌اند.
به جانم سوگند بین شما و آنان فاصله زیادی نیست و سال‌ها و قرن‌ها بین شما و آن‌ها نگذشته و شما در امروز از روزی که در اصلاب آنان بودید دور نیستید.
به خدا سوگند پیامبر چیزی را به گوش نسل گذشته شما نشنواند مگر اینکه من امروز به شما شنواندم و گوش شما در این زمان پست‌تر از گوش آنان نیست و دیده‌های آنان بینا نشد و دل‌هایی برای آنان در آن زمان‌ها قرار داده نشد مگر اینکه در این زمان به مانند همان چشم و دل به شما عنایت شده.
«به خدا سوگند شما بعد از آنان به چیزی بینا نشده‌اید که گذشتگان آن را نمی‌دانستید و شما به چیزی مخصوص نگشته‌اید که آنان از آن محروم شده باشند و همانا بلا و آزمایشی بر شما فرود آمده که مهارش مضطرب و تنگش سست است، بنابراین آنچه فریب‌خوردگان از آن بهره‌مندند شمار را فریب ندهد، زیرا فریبنده‌ها سایه‌ای گسترده تا زمانی معین است». خطبه ۸۹ نهج‌البلاغه

أَرْسَلَهُ عَلَى حِینِ فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ وَ طُولِ هَجْعَةٍ مِنَ الْأُمَمِ وَ اعْتِزَامٍ مِنَ الْفِتَنِ وَ انْتِشَارٍ مِنَ الْأُمُورِ وَ تَلَظٍّ مِنَ الْحُرُوبِ وَ الدُّنْیَا کَاسِفَةُ النُّورِ ظَاهِرَةُ الْغُرُورِ عَلَى حِینِ اصْفِرَارٍ مِنْ وَرَقِهَا وَ إِیَاسٍ مِنْ ثَمَرِهَا وَ اغْوِرَارٍ مِنْ مَائِهَا قَدْ دَرَسَتْ مَنَارُ الْهُدَى وَ ظَهَرَتْ أَعْلَامُ الرَّدَى فَهِیَ مُتَجَهِّمَةٌ لِأَهْلِهَا عَابِسَةٌ فِی وَجْهِ طَالِبِهَا ثَمَرُهَا الْفِتْنَةُ وَ طَعَامُهَا الْجِیفَةُ وَ شِعَارُهَا الْخَوْفُ وَ دِثَارُهَا السَّیْفُ. فَاعْتَبِرُوا عِبَادَ اللَّهِ وَ اذْکُرُوا تِیکَ الَّتِی آبَاؤُکُمْ وَ إِخْوَانُکُمْ بِهَا مُرْتَهَنُونَ وَ عَلَیْهَا مُحَاسَبُونَ وَ لَعَمْرِی مَا تَقَادَمَتْ بِکُمْ وَ لَا بِهِمُ الْعُهُودُ وَ لَا خَلَتْ فِیمَا بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَهُمُ الْأَحْقَابُ وَ الْقُرُونُ وَ مَا أَنْتُمُ الْیَوْمَ مِنْ یَوْمَ کُنْتُمْ فِی أَصْلَابِهِمْ بِبَعِیدٍ. وَ اللَّهِ مَا أَسْمَعَکُمُ الرَّسُولُ شَیْئاً إِلَّا وَ هَا أَنَا ذَا مُسْمِعُکُمُوهُ وَ مَا أَسْمَاعُکُمُ الْیَوْمَ بِدُونِ أَسْمَاعِکُمْ بِالْأَمْسِ وَ لَا شُقَّتْ لَهُمُ الْأَبْصَارُ وَ لَا جُعِلَتْ لَهُمُ الْأَفْئِدَةُ فِی ذَلِکَ الزَّمَانِ إِلَّا وَ قَدْ أُعْطِیتُمْ مِثْلَهَا فِی هَذَا الزَّمَانِ وَ وَ اللَّهِ مَا بُصِّرْتُمْ بَعْدَهُمْ شَیْئاً جَهِلُوهُ وَ لَا أُصْفِیتُمْ بِهِ وَ حُرِمُوهُ وَ لَقَدْ نَزَلَتْ بِکُمُ الْبَلِیَّةُ جَائِلًا خِطَامُهَا رِخْواً بِطَانُهَا فَلَا یَغُرَّنَّکُمْ مَا أَصْبَحَ فِیهِ أَهْلُ الْغُرُورِ فَإِنَّمَا هُوَ ظِلٌّ مَمْدُودٌ إِلَى أَجَلٍ مَعْدُودٍ.