بزرگ‌ترین نعمتی که از ما سؤال خواهد شد «نعمت ولایت و محبت اهل‌بیت(ع)» است

کد خبر: 110146
علیرضا پناهیان در شب شهادت امام‌رضا(ع) با حضور در حرم امامزاده جعفربن موسی کاظم(ع) واقع در شهرستان پیشوا، در جمع عزاداران و زائران به سخنرانی پرداخت که بخشی از این سخنرانی را می‌خوانید:
وارث

یکی از بزرگ‌ترین نعمات، بلکه بزرگ‌ترین نعمت، همان است که خداوند در قرآن می‌فرماید از آن نعمت سؤال خواهد شد: «لَتُسْئَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعیمِ» (تکاثر/ 8) امام‌صادق(ع) می‌فرماید: اینکه خداوند متعال روز قیامت، از نعمت سؤال می‌کند، نعمتِ محبت و ولایت اهل‌بیت(ع) است. (لا تُسأَلُ عَن طَعامٍ طَیِّبٍ ولا ثَوبٍ لَیِّنٍ ولا رائِحَةٍ طَیِّبَةٍ... فَمَا النَّعیمُ؟ قالَ: حُبُّ عَلِیٍّ وعِترَتِهِ ؛ تفسیر فرات کوفی/ 606)

واقعاً این نعمت، مجانی به ما رسیده است؛ مجانی از نظر اینکه ما بخواهیم برای به‌دست آوردنش زحمت بکشیم یا دوندگی کنیم، نه از نظر اینکه اهل‌بیت(ع) پای آن هزینه نکرده باشند، بلکه خداوند بالاترین قربانی‌ها را از اولیای خودش داده است برای اینکه این نعمت به دست ما برسد، اولیای خدا هم بالاترین فداکاری‌ها را انجام داده‌اند برای اینکه این نعمت به دست ما برسد. اینکه محبت امام حسین(ع) در دل‌های ما غوغا به پا می‌کند، بدون زحمت امام حسین(ع) این کار نمی‌شد! یعنی این‌طور نبود که خداوند بدون اینکه امام حسین(ع) زحمتی بکشند، محبت ایشان را در دل‌های ما بیندازد و ما متحول بشویم و تحت تأثیر قرار بگیریم. «أَبَى اللَّهُ أَنْ یُجْرِیَ الْأَشْیَاءَ إِلَّا بِأَسْبَاب‏» (کافی/ج1/ص183) خدا هر کاری را بخواهد انجام بدهد، یک سببی را باید برای آن کار فراهم کند. سببِ این محبت امام حسین(ع) در واقع همان زحمت‌ها و رنج‌هایی است که امام حسین(ع) و اهل‌بیت ایشان کشیده‌اند، از این جهت، این نعمت مجانی نیست چون اهل‌بیت(ع) برایش هزینه کرده‌اند. خدا حاضر شده است اولیاء خودش را قربانی ببیند. اینها هزینه‌هایی است که برای این نعمت انجام شده است ولی از حیث ما، مجانی به‌دست ما رسیده است، ما کاری نکرده‌ایم که این نعمت به دست ما رسید، چشم باز کردیم و دیدیم که وجود ما غرق نعمت محبت و ولایت اهل‌بیت(ع) است، نه کسب و اکتسابی کردیم، نه تزکیه نفس و تهذیب نفسی انجام دادیم، نه معرفت زیادی اندوختیم و نه معنویت بالایی به‌دست آوردیم که به اینجا برسیم، حالا ممکن است یک حرکتی هم انجام داده باشیم اما واقعاً این نعمت، یک نعمت خدادادی است که البته مژدۀ این نعمت در آیات قرآن هست که می‌فرماید: «وَ لکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإیمانَ وَ زَیَّنَهُ فی‏ قُلُوبِکُمْ» (حجرات/7) در تفسیر این آیه روایتی را نقل می‌کنند که می‌فرماید: این ایمانی که در قلب ما محبوب می‌شود، محبت علی‌بن ابیطالب(ع) است، (عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ ع فِی قَوْلِهِ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمانَ وَ زَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ‏ یَعْنِی أَمِیرَالْمُؤْمِنِین‏؛ تفسیر قمی/ ج2/ ص319) یعنی هر کسی مؤمن می‌شود، خداوند این محبتِ به علی بن ابیطالب و فرزندان ایشان را به او می‌دهد، این هدیۀ الهی است. علامه طباطبایی بر همین اساس می‌فرماید که این محبت اکتسابی نیست، بلکه خداوند این کار را برای ما انجام می‌دهد.

خداوند در روز قیامت می‌خواهد از این نعمت سؤال کند. «لَتُسْئَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعیمِ» (تکاثر/ 8) امام صادق(ع) فرمود: این نعمت، غذا و آب و... نیست، بلکه نعمت ولایت ما اهل‌بیت(ع) است، خداوند روز قیامت از این نعمت سؤال می‌کند. این کریمانه نیست که خداوند روز قیامت از ما به‌خاطر نعمت غذا و... سؤال کند، اما آن نعمتی که خداوند از آن سؤال می‌کند، نعمت ولایت و محبت اهل‌بیت(ع) است.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.