حجت الاسلام قاسمیان؛

چگونه نباشیم!؟

کد خبر: 99387
وارث

بیانی است در نهج البلاغه که در این بیان، از جمله افرادی که حضرت نهی می کنند از آنگونه بودن، آنهایی هستند که «یَسْتَعْظِمُ مِنْ مَعْصِیَةِ غَیْرِهِ مَا یَسْتَقِلُّ أَکْثَرَ مِنْهُ مِنْ نَفْسِهِ» می فرمایند از آدمهایی نباشید که گناه و خطای دیگران را بزرگ می کنند و بزرگ می شمارند، در حالیکه چنانچه خودشان مرتکب شوند خیلی کوچکمی دانند!

 انسان به خطای دیگری نگاه کند و بگوید خیلی کار بدی کرد و خیلی حرف بدی در مورد من زد. اما اگر خودش انجام دهد، بسیار کار معمولی می پندارد و گویا اصلاً هم حرف بدی نیست!  این در خانواده ها خیلی اتفاق می افتد. مرد یا زن خانه، حرف هایی را می زنند و کارهایی در قبال هم می کنند؛ اگر خودشان این کار را کنند کار خوبی است و اگر دیگری انجام دهد بسیار کار بدی هست!! به عنوان مشاور عرض می کنم که مشکلات جدی داریم ؛ حتی در اقشار تحصیلکرده. آدم باورش نمی شود که فردی که اینقدر شیک حرف میزند و دکترا دارد و ... در عین حال دست بزن هم دارد!
 گاهی اوقات ما واقعاً فرعون هستیم، فقط حیطه ی مصرمان کوچک است! مردها یک جور تفرعن داریم و خانم ها جور دیگر. چقدر خوب می شود که زندگی ها به وضعیتی برسد که مرد اهل محبت باشد و قدرشناس باشد که خانم خانه زحمت کشیده و زحمات او را به روی او بیاورد و کار خوبش را بزرگ کند.

 


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.