حضرت عباس را چرا «ساقی» می‌نامند؟!

کد خبر: 22383
شمر وقتی آب را گرفت، بین لشکر آقا اباعبدالله و آب فرات، یک تپه‌ای وجود داشت، این منبع نقل نمی‌کند این حادثه برای چه زمانی است روز عاشورا، قبل عاشورا و... مشخص نیست.
وارث: قمر بنی‌هاشم چندین مرتبه سقایی کرده است، بنابراین اینکه ایشان به سقا معروف شده است، به دلیل این نبود که یک بار برود و موفق نشود، بلکه حضرت ابوالفضل(ع) روز عاشورا بارها آب آورد، از نقل شرح‌الاخبار بر می‌آید بارها آب آورده است، کتاب «الامام و السیاسه» جلد دوم صفحه 11 نقل می‌کند: شمر وقتی آب را گرفت، بین لشکر آقا اباعبدالله و آب فرات، یک تپه‌ای وجود داشت، این منبع نقل نمی‌کند این حادثه برای چه زمانی است روز عاشورا، قبل عاشورا و... مشخص نیست.

بلکه می‌گوید قمر بنی‌هاشم به آقا اباعبدالله فرمود:«نحن علی‌الحق مقاتل»، آیا ما بر حق می‌جنگیم؟ حضرت فرمودند: بله. قمر بنی‌هاشم سوار بر مرکب شده، عده‌ای هم به دنبال او رفتند، آب را فتح کردند، هم آب خوردند و هم آب آوردند، احتمال می‌رود این ماجرا برای قبل از عاشورا باشد.  نقل‌ها آمده که در شب عاشورا قمر بنی‌هاشم همراه با عده‌ای سواره، تعداد 20 مشک بردند و جنگیدند و حتی یک نفر هم از دشمن زخمی و بعدها به درک واصل شد و حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) در شب عاشورا آب آورد، شیخ صدوق در «امالی» می‌گوید: علی‌اکبر(ع) بود که آب آورد، اما باقی منابع ما می‌گویند قمر بنی‌هاشم(ع) روز عاشورا در آبرسانی غوغا کرد و چندین بار آب آورد.

در نقل «شرح‌ الاخبار» جلد سوم صفحه 182 آمده است- این نقل، نقل عجیبی است- می‌گوید: قمر بنی‌هاشم با برادرانش برای آبرسانی رفتند، برادرها به شهادت رسیدند، اما خود قمر بنی‌هاشم(ع) یک مَشک آبی برداشت به سپاه دشمن حمله کرد، آب را فتح کرد، تعدادی را به درک واصل کرد، مشک خود را پر کرد و آب را آورد.  توجه داشته باشید آب آوردن و موفق شدن قمر بنی‌هاشم(ع) بارها در کربلا اتفاق افتاده بود. ابوالفضل‌العباس(ع) آب را آورد و برای آقا ابا‌عبدالله‌آورد، شرح‌الاخبار جلد سوم صفحه 191 می‌گوید: «فیسقیهم» آب رساند، مرتب آب رساند، کار قمر‌ بنی‌هاشم(ع) در روز عاشورا آبرسانی بوده است «حتی تکاثروا علیه» تا اینکه دشمن بر او غلبه کرد. از بس که تیر خورده بود جراحت برداشته بود. این نشان می‌دهد دشمن در راهی که قمر بنی‌هاشم می‌رفت آب بیاورد، کمین کرده بود و مرتب تیراندازی کرد چون جرأت جلو آمدن نداشت.

حضرت عباس(ع) با شجاعت تمام در روز عاشورا در باران تیر آبرسانی می‌کرد و بدنش از بس که تیر خورده بود، ناتوان شد و به همین دلیل دشمن توانست بر او غلبه کند. «فقتلوه کذلک بین فرات و سرادق» همین طور که می‌رفت آب بیاورد، بین فرات و خیمه‌گاه به شهادت رسید.
«و هو یحمل‌الماء» در حالتی که آب می‌آورد «قم قبره رحمت‌الله‌علیه» همان جا دفن شد. «و قطعوا یدیه و رجلیه حنقا علیه» دست و پایش را قطع کردند به خاطر کینه‌ای که از قمر بنی‌هاشم در دل داشتند و به دلیل بلاهایی که از قمر بنی‌هاشم دیده بودند و چون حضرت عباس(ع) از بس از آنها کشته بود وقتی دشمن به ایشان دسترسی پیدا کرد، شروع کردند شمشیر زدن، لذا نه تنها دست‌ها بلکه پاها را هم قطع کردند.

«فلذلک سُمّی سقّا» به همین دلیل او را سقا نامیدند و شهادتش هم در راه آبرسانی بود. قمر بنی‌هاشم با اینکه خودش تشنه بود، اما برای آقا اباعبدالله آب می‌آورد، وقتی می‌رفت آب بیاورد، خودش آب نمی‌خورد، این یکی از نقل‌هایی است که معمولا در مقتل قمر بنی‌هاشم(ع)  از آن غافل شده‌اند و به عنوان روضه جدیداً نمی‌خوانند. این بسیار از نقل ابن شهر آشوب، خیلی بالاتر است چون نشان می‌دهد قمر‌بنی‌هاشم (ع) در باران تیر آبرسانی می‌کرد و از بس تیر خورد دشمن توانست بر او غلبه پیدا کند./س.ب 215

منبع: روضه نیوز