حاج مهدی توکلی: احسان به والدین سکرات مرگ را آسان می کند
وارث: مراسم عزاداری شهادت امام صادق علیه السلام با قرائت زیارت عاشورا توسط کربلایی کریم خان بابائی و با سخنرانی حاج مهدی توکلی و مداحی حاج حیدر خمسه و حاج حسن عزتی برگزار شد.
در ادامه متن سخنان حاج مهدی توکلی را می خوانید:

معنای تعبیر "سکرات مرگ"
یکی از نگرانی های انسان های هوشیار و دغدغه دار؛ سکرات مرگ است. خدا در قرآن می فرماید: سکرات مرگ به سمت شما می آید؛ نمی فرماید: جان دادن سخت است. اما سُکر در لغت عرب به معنای مستی است، علت اینکه مستی در اسلام حرام شده به خاطر این است که عقل را از انسان می گیرد. عقل تنها چیزی است که می تواند انسان را از زشتی ها و بدی ها حفظ کند؛ حتی دین هم برای عقلاست و دیوانه دین ندارد، عقل انسان را به سمت دین می کشاند هر چه عقل انسان قوی تر باشد دینش هم قوی تر است. هر کسی دین نداشته باشد نشان از ضعف عقلش است.
ممکن است عقل معاش داشته باشد اما این عقل نیست که انسان مال دنیا را جمع کند تا دیگران بخورند و بعد از آن یک عمر عذاب شود. آنهایی که عاقل بودند این کار را نکردند مثلا امیرالمومنین علیه السلام به دنبال جمع کردن دنیا نرفت، امام حسین علیه السلام را دوست دارند چون به دنبال دنیا نرفته و همه چیزش را فدای خدا کرده. امام حسین علیه السلام فرمود: آنهایی که همراه من نیامدند روی سعادت را نمی بینند.
خیال نکنید که فقط شراب انسان را مست می کند، مستی شراب در مدت معینی از بین می رود اما کسانی هستند که مست قدرت و ریاست هستند مثل یزید. عده ای مست شهوات و مال هستند. اما خدا از مرگ هم تعبیر به مستی می کند، آن چیست؟ گاهی به انسان مصیبتی وارد می شود مثل یک شوک، باعث می شود مشاعرش کار نکند. مرگ این قدر سخت است که با انسان چنین کاری می کند و اینقدر مرگ سخت است که مشاعر انسان کار نمی کند برای همین است که بعضی ها نمی توانند اشهد بگویند. خدا سختی های مرگ را تعبیر به سکرات مرگ می کنند.
احسان به والدین سکرات مرگ را آسان می کند
شیخ صدوق از امام صادق علیه السلام جمله ای را نقل کرده اند که می فرماید: هر کسی که دوست دارد خداوند سختی های جان دادن را بر او آسان کند به پدر و مادرش نیکی کند. اگر کسی چنین باشد خدا سختی های جان دادن را بر او آسان می کند؛ خیلی ارزش دارد انسان نسبت به والدینش نیکوکار باشد، خدا در قرآن هرجا می خواهد بفرماید حق مرا ادا کند سفارش به احسان به پدرومادر کرده است و این حق ها خیلی شبیه هم هستند.
امام رضا علیه السلام فرموده: هر کس به دیدار من بیاید من سه بار به بازدیدش می روم؛ امام رئوفی است. انسان در برزخ و قیامت می بیند ارتباط با اهل بیت علیهم السلام چقدر کمکش می کند.
خداوند در قرآن می فرماید: وَقَضَی رَبُّکَ اَلَّا تَعبُدُوا اِلَّا اِیّاهُ وَبِالوَلِدَینِ اِحسَاناً اِمَّا یَبلُغَنَّ عِندَکَ اَلکِبَرَاَحَدُ هُما اَوکِلاهُمافَلا تَقُل لَّهُما اُفٍّ وَلَا تََنهَرهُما1؛ «خدا حکم کرده غیر از من را عبادت نکنید و به پدر و مادر احسان کنید، اگر یکی از آنها نزد تو پیر شدند به آنها اف نگو». حق خدا این است که برای خدا شریک قائل نشوید آنهایی که به خدا ایمان آورده اند خدا را بیشتر از همه دوست دارند، اینکه انسان بگوید من فلان چیز را بیشتر از خدا دوست دارم یا از چیزی بیشتر از خدا بترسد یعنی سر خدا هوو آورده است و اینها شرک است.
انسان نباید خودش را گم کند و باید بداند هرچه دارد از پدر و مادرش است، اگر آنها نبودند ما هم نبودیم. امام سجاد علیه السلام فرمود: بنده به هرجایی می رسد باید بداند از والدینش است. نباید از هیچ احسانی نسبت به پدر ومادر خود دریغ نکنید، مثلا اگر وارد می شوند به احترامشان بایستی یا صبر کنی اول او از درب وارد شود یا کارهایی از این قبیل نوعی احسان به والدین است.
در آیه کلمه ی "عندک" آمده یعنی نباید والدین را به خانه سالمندان بسپاری و باید نزد خودتان پیر شوند. امام صادق علیه السلام می فرماید: خدا هرچه گشت نتوانست از اُف کمتر پیدا کند؛ یعنی حد پایینش اُف است و نباید حتی چنین کلمه ای هم به والدین گفته شود.
چگونگی جبران حق پدر و مادر
شخصی به پیغمبر صلی الله علیه وآله عرض کرد: هر کاری که والدینم در کودکی برای من می کرده اند، من الان برای آنها انجام می دهند، نمی توانند غذا بخورند غذا را برایشان می جوم و آنها را تطهیر می کنم آیا حق او را ادا کرده ام؟ حضرت فرمود: خیر او این کارها را انجام می داد اما امید داشت که تو بزرگ می شوی اما تو انجام می دهی چون می دانی بالاخره از دنیا می رود.
شخصی مادرش را در طواف کول کرده بود، پیغمبر صلی الله علیه وآله را دید و از حضرت پرسید: آیا حقش را ادا کردم؟ حضرت فرمود: این کارها اندازه یک نفس مادرت در هنگام زایمان و وضع حمل نمی شود.
خداوند می فرماید: در مقابل هیچ کس خودت را ذلیل نکن اما اگر از روی محبت در مقابل آنها ذلیل شوی من آن ذلت را دوست دارم.
مادر امام سجاد علیه السلام هنگام زایمان از دنیا رفته بود و کنیز امام حسین علیه السلام ایشان را بزرگ کرده بود اما به ایشان مادر می گفت و هیچ موقع با ایشان هم سفره نمی شد ومی فرمود: می ترسم که او قصد کرده باشد تکه نانی را بردارد و به خاطر من نتواند.